براساس محتوای هفتمین گزارش منتشر شده از مرکز تحقیقات هواشناسی کاربردی استان اصفهان بر طبق گزارش ایستگاه اصفهان طی سال 1400، دارای 16 روز پاک (4/4 درصد)، 259 روز قابل قبول (71 درصد)، 70 روز ناسالم برای گروه‌های حساس جامعه (19 درصد) و 20 روز ناسالم برای عموم (10 درصد) بوده است. در مقایسه با سال قبل، 6 روز (1.6 درصد) به تعداد روزهای ناسالم اضافه شده است. آلوده ترین روز از منظر شاخص کیفیت هوا در سال 1400 روز یکم مردادماه با شاخص 209 و پاک‌ترین روز سال، یکم فروردین با شاخص 35 بوده است. در این سال بیشترین روزهای آلوده به ترتیب در ماه‌های آذر 20 روز و آبان و دی ماه هر کدام 13 روز رخ داده است. ماه خرداد به دلیل وجود 1 روز هوای پاک و 30 روز هوای قابل قبول و با میانگین شاخص ماهانه 68 و بدون داشتن حتی یک روز آلوده به‌عنوان مطلوب‌ترین ماه از نظر کیفیت هوا نسبت به سایر ماه های سال بوده است.

در سال‌های اخیر ذرات معلق به‌عنوان آلاینده شاخص شهر اصفهان مطرح شده است. در سال 1400 تعداد روزهایی که غلظت آلاینده PM2.5 بالاتر از حد مجاز بوده، 90 روز می باشد. میانگین سالیانه غلظت PM2.5 در اصفهان 28.3 میلی گرم برمترمکعب می باشد.  

روند غلظت تمامی آلاینده ها به غیر از SO2 در سال 1400 نسبت به سال 1399 کاهشی بوده است.

در سال 1400 آلاینده های O3، CO و SO2 نسبت به سال 1394روند افزایشی داشته‌اند که بیشترین افزایش متعلق به آلاینده SO2 با 229 درصد افزایش و کمترین افزایش مربوط به آلاینده O3 با 40.6 درصد افزایش بوده است. آلاینده های NO2 و PM2.5 دارای روند کاهشی بوده اند. کمترین کاهش را PM2.5 با 2.3 درصد و بیشترین را NO2  با 27 درصد کاهش داشته اند.   

آلاینده های SO2 و CO و NO2 در تمام روزهای سال از نظر استاندارد روزانه در شرایط مطلوب قرار داشته اند درحالی ‌که بقیه آلاینده ها در برخی از روزها فراتر از حد استاندارد روزانه قرار داشته اند.

در مجموع باید گفت که در کلان‌شهر اصفهان؛ غلظت ذرات معلق با قطر کمتر از 2.5 میکرون در روزهایی از سال در شرایط نامطلوبی قرار دارد و اغلب روزهای آلوده سال 1400 به علت افزایش غلظت این آلاینده بوده است.

بدیهی است شرایط جوی نقش مهمی در تعیین وضعیت آلودگی ایفا می‌کنند. در بخشی از این گزارش به بررسی موردی شرایط جوی و کیفیت هوای ایستگاه هواشناسی اصفهان در چند بازه زمانی در فصول مختلف پرداخته شده است. در بازه‌های مربوط به فصول پاییز و زمستان شرایط کیفیت هوا به دلیل حاکمیت شرایط پایدار و وارونگی دما در چند روز متوالی در شرایط ناسالم برای عموم قرار گرفت. پس از آن با شروع ناپایداری جوی، وزش باد و بارندگی، وضعیت کیفیت هوا به تدریج به سمت بهبودی سوق پیدا نمود و در شرایط سالم قرار گرفت.