نقل از کتاب راویان ماربین جلد دوم، نگارش محمدعلی شاهین

راویان: علی قربانی، مرتضی اشرفی‏ ورنوسفادرانی، اکبر آذربایجانی، رضا اعلایی.

اشاره: زبان ولایتی و در اصطلاح محلی ولاتی زبان باستانی مردم تعدادی از آبادی‏های ماربین یعنی اسفریز و ورنوسفادران و محلات مختلف آن شامل باولگان، زاغ‏آباد، کوشکباج، گاردر و گارسله است که به تدریج گویش‏وران آن رو به کاهش گذاشته‏اند این متن با استفاده از پژوهش‏های علی قربانی یکی از پژوهشگران این حوزه تنظیم شده است.

اساسا سابقه این گویش و زبان به چه دورانی می رسد؟

تعدادی از زبانشناسان و مورخان ایرانی و غربی از جمله احسان یار‏شاطر، حبیب برجیان و اُسکار‏مان (Oskar Mann) این زبان را که یکی از زبان‏های فلات مرکزی ایران به شمار میرود بازمانده زبان «مادی» میدانند که قدمتی در حدود ۳۰۰۰ سال دارد

اولین قوم آریایی که در ایران به قدرت رسیده و اولین حکومت ایرانی را تشکیل دادند قوم مادها بودند که قلمرو حکومتشان در پهنه میان اصفهان، ری، همدان و کرمانشاه گسترده بود یعنی دقیقاً همان جایی که هنوز زبان‏های مادی کمابیش به حیات خود ادامه میدهند. بر همین اساس است که به تعبیری میتوان گفت زبان ولاتی «اولین زبان رسمی و حکومتی ایران» بوده است.

ولاتی گویش‏ است و یا زبان؟

ولاتی گویش نیست بلکه یک زبان است که به گویش‏های مختلفی از جمله گویش ورنوسفادرانی، گزی، کلیمی اصفهانی و ... تقسیم می‏شود و لفظ «ولایتی» هم بعد از اسلام به این زبان اطلاق می‏شده است.1

آیا این زبان ادبیات هم داشته است؟

بله زبان ولاتی به دلیل کاربرد طولانی آن دارای ادبیات می‏باشد. ادبیات زبان ولاتی بیشتر شامل ضرب‏المثل، شعر، ترانه‏، کارآوا، داستان و نوحه است که در اذهان مردم مانده و سینه به سینه نقل شده است. از آنجا که مکتوب نشده‏اند بسیاری ازآنها فراموش شده ‏اند. ولی در دهه ‏های گذشته به شاعرانی بر می‏خوریم که به زبان مادری خویش اشعاری سروده‏اند.

پدید‏آورندگان این آثار مشخص هستند؟

در محله ورنوسفادران شاعرنی که به ولاتی شعر سروده ‏اند،عبارتند از: سید جمال ‏الدین صهری، علی غفورزاده (قیام)، احمد غفورزاده (طلایی)، اصغر حاج‏حیدری (خاسته) که در زمان نگارش کتاب مرحوم شده‏اند و آقایان سعید بیابانکی، حسین حاجی‏هاشمی، غلامرضا مهدی‏پور (معمار)، رجبعلی حاج‏ هاشمی، عزت‏ الله حاج ‏هاشمی، داوود حاج حیدری و جواد ثنایی.

همچنین در مناطق دیگر که زبان ولاتی به کار می‏رود شاعرانی صاحب آثاری به این زبان هستند.2 درویش عباس از گز، رضا مداحی از کوهپایه از جمله آنها می‏باشند. 

به غیر از ادبیات رسمی آیا نمونه‏ های از ادبیات عامیانه از زبان ولاتی وجود دارد؟

در زبان ولاتی به ادبیات عامه که بین گویش‏وران رایج است بر می‏خوریم. ادبیات عامه این زبان مثل بسیاری از زبان‏ها شامل ترانه ‏ها‏، شعرها، قصه ‏ها، حکایت‏ ها، مَثَل‏ها و لالایی ‏ها می‏باشد.3

و نمونه‏ هایی از آنها؟

چند ضرب‏ المثل که راویان نقل کرده ‏اند، عبارتند از:

1-قأ کو نه سرود کروه و نه وشه پادا إنه دموی و ره بشه

معنی: حرفی که نه سيرت می‏کند و نه گرسنه پایت را رویش بگذار و برو.

2-تل ناشتا خال باشتا،

معنی: شکم گرسنه و خال پنج تا، برای کسی گويند که درحال نداری فکر ظاهر و قيافه خودش است.

3-آدما دم بنه سنجه کرو وه.

معنی:آدم را روی درخت سنجد می‏کند. کنایه از خشمگین کردن فرد است.

3-خوراکا خب گير توره يووه.

معنی: خوراک خوب گيرشغال می‏آید.

این زبان برای کودکان هم داستان و اشعار کودکانه داشته است.از جمله داستان‏های آن قلیه جگر است.4

ترانه کودکانه ای نقل شده که ظاهرا به شکل گفت و شنود و بازی آموزشی اجرا می‏شده است. بخش‏هایی از آن عبارت است از:

آله هو(آهای خاله)

هو

مرغوم يا دارو؟(مرغ من آنجاست؟)

آره (بله)

چکمه پای دارو؟(چکمه پایش کرده ‏است؟)

آره(بله)

چکمه قرمزی؟(چکمه او قرمز رنگ است؟)

آره.

همچنین نمونه چیستانی که نقل می‏شود، بازگو کننده وجود معما و چیستان در این زبان است:

اون چی چيو ب لند ب لنديی روهوا همی عقيق و کهربا.

معنی:آن چيست بلند بلنديش تو هوا همش عقيق و کهربا

آیا پژوهش‏هایی بر روی زبان ولاتی و گویش‏های آن انجام گرفته است؟

زبان ولاتی جزو زبان‏هایی است که زبان شناسان به آن توجه نموده و تاکنون بسیاری از گویش‏های آن کم و بیش گردآوری شده و مطالعه و بررسی شده است و گفته می‏شود پژوهشگران خارجی  به این منظوربه سده در دهه 1320 سفر کرده‏اند.5

لغات آن گردآوری و جمع شده‏است

در خمینی‏ شهر آقای مرتضی اشرفی در اوایل دهه 1380تعدادی از لغات را گردآوری و در پایان نامه خود مکتوب کرده است این لغات از طریق تارنمای دانشنام خمینی ‏شهر در دسترس است.

...................

1-ولایتی در لغت‏نامه دهخدا و فرهنگ فارسی معین منسوب به ولایت و اهل شهرستان به جز پایتخت معنی شده است. لهجه و زبان ولایتی، لهجه و زبانی است که مردم شهرستان بدان تکلم کنند. بنابراین با این نگرش زبان استفاده شده در این ولایات، زبان ولایتی و با گویش محلی ولاتی خوانده می‏شود.

2- در هنگام نگارش متن تعداد گویش‏وران ولاتی در منطقه کاهش یافته است ولی همچنان افرادی به آن تکلم کرده و تلاش‏هایی برای حفظ و حتی آموزش‏ آن در جریان است.از طرفی توسط تعدادی از علاقه مندان انجمن زبان ولاتی ورنوسفادران تاسیس شده و برنامه‏هایی در پاسداشت آن توسط شهرداری برگزار شده است.

3-همین کتاب مطلب آواها و ترانه‏‏ها‏‏ی سدهی.

4-داورپناه زهرا، داستان‏های محلی، اصفهان، انتشارات گفتمان اندیشه، 1384.

5-برخی از این پژوهشگران عبارتند از: ژوکوفسکی (Zhukovski)، اواخر قرن نوزدهم میلادی، دکتر فره‏وشی ، اواخر دهه 1330، دکتر برجیان و  دکتر اسماعیلی دهه 1380.