باریچه: خوزان بخشی از یک شهر ساسانی بوده که دروازه ها، معابر و اماکن آن دارای نام های زیبا و نشان دار و ریشه دار بوده است که تنها تعدادی از آن نام ها باقی مانده است از جمله باریچه که به معنی باروی کوچک است.
کوچه پابیشه: باریچه بوده است که هنگام تهیه تابلو برای کوچه ها در دهه 1370 به دلیل آشنا نبودن با ریشه آن به پا بیشه تبدیل شده است.
کوچه جوی باریشی: جوی آب منتهی به باریچه بود. باریشی همان باریچه است که که حرف "چ" به "ش" و حرف "ه" به "ی" تبدیل شده مثل "دهیچه" که دِیچی می گویند.
باغ پاکِرد: یکی از اسامی باقیمانده باستانی مربوط به دیوار خوزان، واقع در کوچه خانی ها(غرب مسجد ملامحسن). پاکِرد پلکانی بوده که از آن برای بالارفتن بر فراز برج و بارو استفاده می کرده اند.
مختاری، جواد، مهربین حلقه مفقوده تاریخ اصفهانِ باستان، دوهفته نامه فرصت خمینی شهر (195 و196) 4 و 15 آبان 1396.
کوچه خندق: کوچه درخیابان شریعتی جنوبی واقع است بر اساس گفته های محلی ها از میان این کوچه مادی می گذشته که عریض بوده و ارتفاعش تا 3 متر می رسیده است، تفاوت مادی خندق با دیگر مادی ها در این بوده که هیچ سرچشمه و قناتی نداشته بلکه محل تجمع آب باران و اصطلاحا سیل رو بوده است. مادی خندق در مسیر به مادی دستگرد می پیوسته است. خندق در اصل بخشی از شهر ساسانی خوزان بوده است.
کوچه خیبر: واقع در خیابان شریعتی جنوبی، این کوچه همجوار کوچه خندق بوده است. زمانی با برداشتی اشتباه از کوچه خندق برای کوچه مجاور خیبر انتخاب شده است.
کوچه باعه: واقع در خیابان شریعتی جنوبی، متصل به در محکمه کوچه بقعه بوده، که در محاورات مردم به باعه تغییر یافته است. این بقعه متعلق به سیّد عبداللّه میردامادی بوده است.( ر ج به مقبره میرسیّدعبداللّه)
کوچه گود: واقع در خیابان شریعتی جنوبی، گوشه ای از این کوچه نسبت به باقی نقاط گودتر بوده است.
کوچه شتر: واقع در شریعتی جنوبی، مقابل مسجد جامع خوزان، به گفته برخی این کوچه، روزگاری بار انداز شتران بوده است. بعضی کاروانسراها دارای مکان هایی بلند بوده که شتران برای خالی کردن بارشان نیازی به نشستن نداشته باشند.
کوچه زهتاب ها: واقع در ابتدای خیابان شریعتی شمالی از سمت چهار راه شریعتی. زهتابی روزگاری از مشاغل پر رونق خوزان بوده و محصولات آن به شهرهای مختلف و حتی خارج کشور صادر می شده است. زهتاب ها خانه های نسبتا وسیعی در این کوچه داشته اند که چند تایی از آنها باقی می باشد. (نامی) در یادداشت های خود در باره زهتابی می نویسد:« زمانی که سده به گیوه اش شهرت داشت، صدها دکان پنبه کنی با کمان حلاجی پنبه زنی میکرد تا نخ و تار و پود گیوه را آماده سازد. کمان حلاجی تکه چوبی است که خم شده که ( زه ) دو سر چوب را به هم متصل میکند. زه یا ژی را زهتابان از روده ی گاو و گوسفند میگیرند. زهتابان خوزان راسته ی بزرگ در بوستان سهم خوزان داشتند و از تجارت زه کارشان رونق داشت. زهتابان برای خود مسجد و ایوان داشتند. از کوشک و واره تا کوچه تاپو سازان خانه زهتابان بود. همه خانه باغ و بزرگترین خانه را باغ چهارصفه میگفتند. بزرگ زهتابان میرزا عباس بود که دیوان داشت و ایوان و نماز گاهی کوچک. کار زهتابان چون دباغان بر لب جوی است. اسباب دستشان چوب خیزران است». نامه نامی علی اصغر عرب.
کوچه مشکات: شریعتی جنوبی کوچه شماره 39،نامش را از نام آیت اله براتعلی مشکات (1369 1279 مدرس حوزه های اصفهان و بانی اولین حوزه علمیه در شهر گرفته است.
کوچه پیوند سماق: واقع در شریعتی جنوبی، باغات این محدوده پر از درختان سماق بوده است.
کوچه مادی دستگرد: واقع در خیابان کهندژ، مادی بزرگ دستگرد از این کوچه رد می شده است.
محله ایستگاه آقا: واقع در خیابان کهندژ، آیت اله اشرفی در این محل سکونت داشته و اهالی محل این محل را ایستگاه آقا می نامیدند.
محله باغ شمس: واقع در خیابان کهندژ، ملّاکی به نام رضا شمس صاحب باغات این منطقه بوده و این محدوده (باغ شمس) نام گرفته است. با احداث خیابان کهندژ باغات وی در دو سمت خیابان قرار و تبدیل به خانه شد و محله شمس نام گرفت.
پیمانی لیلا، شناسنامه شهر را ورق بزنیم، دوهفته نامه فرصت(77 ) ، دوشنبه 16 مرداد 1391، ص.6.