در زمان احداث این معابر نام منطقه سده بود
از سال 1314 طرح احداث خیابان و میدان در سده مطرح و ظرف بیش از ده سال چهار خیابان و میدان اصلی اجرا شد و بر آنها نام های گذاشته شد که در سالهای بعد تغییر کرد این خیابان ها عبارت بودند از:
خیابان جنوبی: که ابتدا خیابان سده به دلیل فکر ایجاد راه ارتباطی به خیابان آتشگاه و اصفهان از طریق آن خوانده شد. در دهه های بعد خیابان پهلوی نام گرفت و بعد از انقلاب خیابان امام جنوبی شد.
خیابان غربی: در ابتدا پیمان نامیده شد که نامش را از شاعر فروشانی عدالت طلب عصر قاجار گرفته بود مدتی بعد به خیابان فردوسی تغییر نام داد و سپس شهناز نام گرفت. بعد از انقلاب آیت اله احمدی به مناسبت وجود منزل آیت اله احمدی مبارز دوران پهلوی در این خیابان نامیده شد که پس از مدتی به خیابان ولیعصر(عج) تغییر نام داده شد.
خیابان شرقی: این خیابان ابتدا خیابان صفی علیشاه نامیده شد و مدتی بعد به خیابان بوعلی تغییر نام یافت. با احداث خیابان شریعتی و ایجاد چهار راه شریعتی امتداد این خیابان از چهار راه مذکور هفده شهریور نام گرفت.
خیابان شمالی: این خیابان که درنیمه دوم دهه 1320 تا انتهای محله ورنوسفادران، ادامه یافت به نام محل ورنوسفادران نامیده شد. در دهه 1340 خیابان پهلوی و بعد از انقلاب امام شمالی نام گرفت.
میادان:
میدان اصلی با نام های سده، میدان پهلوی، میدان امام که مردم به آن ایستگاه و فلکه می گفتند و چهار خیابان اصلی از آن مشعب می شد.
ایستگاه کلثوم: این میدان در دهه 1330 احداث میردامادی نام گرفت. به دلیل واقع بودن خانه ای متعلق به زنی به نام کلثوم در آن مردم آنرا ایستگاه کلثوم می نامیدند . بعد از انقلاب میدان آزادی نام گرفت.
میدان فروشان: در انتهای خیابان غربی (پیمان ) قبل از ساختمان شهرداری میدانی احداث گردید.این میدان در بدو تاسیس میدان پریشان یا فروشان بعدا شهرداری به دلیل همجواری با شهرداری سده نام گرفت. بعد از احداث خیابان کوروش به شکل چهار راه درآمد و بعد از انقلاب میدان 15 خرداد و سپس اماحسین(ع) به دلیل برگزاری وسیع مراسم عزاداری امام حسین(ع) در این منطقه نام گرفت. این میدان برای رفع گره ترافیکی ایجاد شده در محل در دهه 1380 به چهار راه تبدیل شد.
میدان کهندژ: این میدان کوچک در انتهای خیابان صفی علیشاه احداث و به نام محله کهندژ که در جوار این ناحیه قرار داشت نامیده شد. در سالهای بعد به دلیل چند درخت کاج در وسط آن میدان کاج نام گرفت. در دهه 1380 درخت های کاج آن قطع شد و در دهه 1390 با احداث بلوار 17 شهریور این میدان دوباره احیا شد.
جاده های برون شهری سده
سده با چند مسیر مالرو با خارج شهر در ارتباط بود این مسیرها وقتی به آبادی می رسیدند، دارای دروازه بودند.
مسیر در محکمه اصفهان
مسیر رفت و آمد اصلی به اصفهان از طریق در محکمه به جعفر آباد و رهنان و سپس اصفهان بود. در این مسیر درشکه برای حمل مسافر وجود داشت.
جاده انوشیروان، دوشاخ
این مسیر از کنار محله ورنوسفادران می گذشته است به سمت شرق، مسیر از حاشیه جوی سرخی و خیابان ساعی فعلی و خوشاب گذشته و به فلکه انوشیروان وصل می شده است. کاروانسرای گوجی خره و خوشاب در این مسیر بوده است. جاده مذکور حوالی فلکه انوشیروان ازیک سو به اصفهان و از سوی دیگر به چاله سیاه و کاروانسرای آن می رسید و به کاشان و تهران منتهی می شد. مسیر از سمت غرب از دوشاخ عبور و به نجف آباد و غرب کشور می رفت. مسیراصفهان به غرب از جمله کربلا از این طریق بود و کاروانسرای خوشاب اولین منزل آن حساب می شد. در دهه 1310 مسیر شوسه اصفهان به تهران از دروازه تهران به فلکه انوشیروان احداث و ادامه یافت ولی با وجود تلاش های صورت گرفته سده با جاده مناسبی به آن وصل نشد. ورود به آبادی های ورنوسفادران و فروشان از دروازه گارسله و لادره امکان پذیر بود. نامی در یادداشت های خود در دوران قاجار که از تهران به سده می آمده بخش هایی از این مسیر را چنین توصیف می کند:« کاروان در کاروان سرای چاله سیاه اتراق کرد صبح زود حوض بژن آهوان و کبک ها را به صرف آب خنک دعوت مینمود. از جاده ای که در میان دشت افتاده بود به بالای سده رسیدیم که به آن سه لا میگفتند. سیل بر دامن کوه چنگ انداخته بود وجاده را تا پشت دروازه میبرد. ...از بالا که میایی کوه پلارت سلام ت میدهد. گفتند اینجا انوشیروان است. احساس کردم انوشیروان برتخت نشسته و یزد گرد بر ایوان کوه سید محمد تکیه داده و خوش آمد میگوید. نزدیک آبادی برج نگاهبانی بود و باج گیری در آن خفته. گرسنگان از پشت سنگ قبرهای ایستاده از کاروان تمنای نان نمودند....ساربان گفت برویم به کاروانسرای خوشاب تا شب نشده برویم در خواب. گفت خان میرویم به کاروانسرای گوژی خره تا رویم به سده از دروازه ی گارسله ....چه شکوهی دارد این ورودی شهر هزاران چنار قامت کشیده و صف بسته و دست بر سینه به استقبال آمده اند». و در برگشت از کربلا می نویسد:«وارد شدیم بر سده از لادره و از دربالامرده».
جاده آتشگاه
در دهه 1310 مسیر اصفهان به آتشگاه کلنگ خورد این مسیر در نهایت تا نجف آباد ادامه یافت و در مکانی که به دو راهی آتشگاه معروف شد به سمت سده آمد. این جاده شوسه بود و در اواخر دهه 1330 توسط شهرداری سده آسفالت شد. همزمان چند اتوموبیل بنز معروف به سواری برای حمل مسافر بین سده و اصفهان به خدمت گرفته شد.
اسناد نشان می دهد در دوران قاجار و پهلوی فعالان اقتصادی سده که با اصفهان طرف معامله بودند به دلیل نامناسب بودن جاده دسترسی بارها به مقامات شهری و استانی از این بابت ازجمله در سال 1319 توسط دباغان و در سال 1325 توسط دخانیات شکایت کردند.
در مطالب مرتبط ریشه اسامی تعدادی از خیابان ها، معابر و میادین احداثی بعد از خیابان ها و میادین اولیه در دسترس است