صحرایی در مرز بین ورنوسفادران و خوزان به صحرای دهشنده معروف بوده است. اکنون این منطقه مسکونی شده و گلبهار نام گرفته است. منطقه از خیابان شریعتی شمالی و خیابان امام ونیز خیابان بوعلی مسیر دسترسی دارد. کوچه گل مشکی) شهیدان دباغی و شهید میردامادی از خیبان اصلی مذکور به این متنطقه مرتبط هستند.
ریشه نام:
دیشنده تشکیل یافته از( دی+شن+ده) است. دی در زبان اوستایی به معنی پروردگار است، شن اسم مکان و ده هم همان روستا می باشد. روی هم رفته می شود دهی به نام پروردگار. در سند هایی که برای خانه ها و باغات این محدوده صادر می شده، این محل با عنوان صحرای دیشنده معرفی ثبت شده است. یکی از صحراهای محله هرستان نیز دیشنده خوانده می شود.
دیشنده و یک واقعه تاریخی
بر پایه برخی اظهار نظرهای شفاهی هنگامی که محمود محمود افغان به آبادیهای اصلی ماربین لشکر کشید در منطقه دی شنده گرفتار شد و با دادن تلفات بسیار گریخت.