نقل از راویان ماربین جلد دوم، محمدعلی شاهین

مروری بر پیشینه انواع نان، انواع غذا و شیرینی و تنقلات و صبحانه‏ها در سده

راویان: زهرا داورپناه، لیلا نفیس، ریحانه پیمان، ع. جوهری، ماه بیگوم، ام‏لیلا محمدپور و شاهزاده کبیریان متولد 1320 

اشاره: در هر منطقه جغرافیایی نان‏ها، غذاها، شیرینی‏ها و تنقلات خاصی وجود دارد که یا مخصوص آن منطقه هستند و یا به شکل خاصی در آن مکان پخته ‏‏‏می‏شوند. هرچه منطقه کهن‏تر باشد احتمال برخورد با خوردنی‏ها سنتی و بومی بیشتر است چرا که گذشت زمان در تولید و فراگیر شدن آنها نقش دارد. تغییر شرایط محیطی و تغییر ترکیب جمعیتی و فرهنگی در پیدایش و انقراض انواع غذاها نقش دارد. با استناد به گفته‏های خانم‏هایی که در روزگاری که منطقه سده نامیده ‏‏‏می‏شده وظیفه پخت و پز درخانه را به عهده داشتند و آنها را از مادران خود فراگرفته بودند، این متن به منظور مستند شدن آشپزی، شیرینی پزی و نان خانگی نگارش یافته است.

نان اصلی ترین عنصر سفره ایرانی از جمله در سده ‏‏‏می‏باشد. نان‏ به سبک‏های مختلف پخته و مشخصات خاص خود را در هر مکان دارد. سوال اینجاست که سده هم نان خاص خود را دارد؟

بله در سده نانی پخته ‏‏‏می‏شود که به نان سدهی در سراسر استان معروف است. پخت این نان ریشه در تاریخ کهن این دیار دارد و نانی مرغوب، نیمه حجیم و بزرگ است.

این نان در دیگر آبادی‏های ماربین هم پخته ‏‏‏می‏شود؟

بله این نان علاوه بر سده در آبادی‏های دیگر ماربین به خصوص هرستان، آدریان،کوشک هم پخته ‏‏‏می‏شده است. مشابه این نان به لحاظ مهارت پخت، نوع و شکل تنور که ایستاده است در جاهای دیگر از کشور هم دیده ‏‏‏می‏شود؟

تا آنجا که بررسی شده در بعضی روستاهای استان یزد شبیه آن پخته ‏‏‏می‏شود که شاید یادگار مهاجرت تعدادی از زرتشتیان سده به روستاهای یزد در زمان صفویه باشد.1 

متنی وجود دارد که در آن به نان سدهی اشاره شده باشد؟

میرسیدعلی جناب حسینی اصفهانی: (۱۲۸۷-۱۳۴۹ق) فقیه، حکیم، نویسنده و روزنامه‌‌نگار دوران قاجار، مولف کتاب مشاهیر اصفهان از فردی به نام ملاهادی سدهی استاد خود یاد ‏‏‏می‏کند که از سده نان‏ها کلفت سدهی برایش می‏آورده‏اند و او با آنها گذران می‏کرده است.2

از چه زمانی پخت نان به غیر از نوع خانگی در سده آغاز شد؟

از اواسط دهه 1330 به تدریج مغازه‏های نانوایی در سده شروع به کار کردکه نان آن نزد مردم به نان شهری معروف شد.3 از اواخر دهه 1370با ابتکار پخت نان سنتی با تنور و سوخت گاز و حتی با دستگاه‏های جدید نان‏هایی به مردم برپایه نان سنتی عرضه شد و از آنها استقبال شد. 

درکنار پخت نان معمول سدهی آیا انواع دیگری از نان هم پخته می‏شد؟

برای بچه‏ها نان خانگی با ابعاد کوچکتر به نام (نوکوچی) و در مناسبت‏هایی مانند نوروز نان کماج، پیازی و شیری کم و بیش پخته می‏شد.

از نان که بگذریم رایج‏ترین غذاهای آن دوران که به هر نحو بومی حساب می‏شده‏اند چه غذاهایی بوده‏اند؟ 

در برنامه غذایی اهالی سده با کمی تفاوت در محلات مختلف و نیز خانواده‏ها با سطح مالی متفاوت غذاهایی چون آبرمی، نخودآب، قرمزه، کباب شامی، آبگوشت، قیمه ریزه(خانم پا طاقچه) یا (کوفته قلقلی)، آش اماج (کاچی)، قیمه شوربا، چرب و شیرین، قورمه به، طلا نقره، شوربا آلوچه، کوفته خشخاشی و پلوشیره وجود داشته است.

عمده‏ترین مواد اولیه این غذاها چه موادی بوده‏اند؟

گوشت، گندم، برنج، حبوبات به خصوص نخود و آرد نخودچی، سبزیجات، آلوچه و کشمش اصلی‏ترین مواد تشکیل دهنده این غذاها بوده‏اند. در اکثر آنها از گوشت کوبیده شده که آنزمان با ‏هاونگ کوفته می‏شده استفاده می‏شده است.

پخت غذا کجا و با چه سوخت و وسیله‏ای انجام می‏شد؟

پخت در مطبخ و روی کلک که زیر آن هیزم و چوب بود انجام می‏گرفت. تنور هم در گوشه مطبخ ساخته می‏شد. پخت داخل کماجدان و دیگ مسی در ابعاد مختلف، تولیدی مسگرهای سدهی انجام می‏شد. در دهه‏های دوم و سوم قرن 14 استفاده از لوازم نفت‏سوز کم‏کم رواج یافت.

‏بر رسی اسناد مرکز اسناد اصفهان نشان می‏دهد سندی از سال ‏‫۱۳۱۶ در خصوص قیمت نفت و هیزم در منطقه سده وجود دارد که نشان از عرضه نفت درآن زمان سده دارد و طبق سندی مربوط به سال ‏‫۱۳۲۰.با عنوان هزینه نفت مصرفی چراغ‌های شهرداری سده یکی از مشتری‏ها‏ شهرداری بوده است. همچنین اسناد متعددی از جمله از سال 1325 و 1337 نشان می‏دهد از مواد نفتی عوارض دریافت و به صندوق دارائی سده واریز می‏شده است.[

شواهد نشان می‏دهد اکثر مردم قادر به خرید نفت و لوازم نفت‏سوز مانند چراغ سه‏فتیله‏ای، چراغ علاءالدین و نیز پریموس نبوده‏اند ولی به تدریج این وسایل و قابلمه‏هایی از جنس روی و آلومینیوم رواج یافت و در ادامه اجاق‏های گاز‏سوز در دهه 1340 و لوله‏کشی گاز در دهه 1360 به منطقه وارد شد.

صبحانه و غذاهای آن در سفره مردم جایگاه خود را دارند، آیا صبحانه خاصی در منطقه وجود داشت؟

به غیر از پنیرگله‏داری و خامه و کره محلی که به دلیل وجود دام در منازل مردم در دسترس بود، باقالی و سرشیر صبحانه‏های خاص سدهی هستند که در روزگار خود جایگاه ویژه‏ای در صبحانه‏ها و همچنین اقتصاد و فرهنگ مردم منطقه داشتند.

باقالی ویژه صبحانه با لپه باقالی که در برخی شهرها عرضه می شود متفاوت است؟

بله باقالی پخت ویژه‏ای از لپه‏های باقالی است که صبحانه‏ای بومی است و پختن آن روزگاری شغل اصلی بعضی افراد در محل‏های مختلف شهر بوده است. برای پخت و فروش آن ابزارهای خاصی مثلا نوعی بلونی استوانه‏‏ای سفالی طراحی و ساخته می‏شد. حتی فروشندگان اشعار خاصی در تبلیغ باقالی می خواندند. مثلا می‏گفتند:

باقالی بخور کشتی بگیر / بخور زمین دوباره بگیر

باقالی در پسوند نام باقالی‏پزها نیز آورده می‏شد از معروفترین آنها در آن دوران ابراهیم، رضا و حسین باقالی بودند.

صبحانه دیگر که ذکر شد سرشیر است این صبحانه چه پیشینه‏ای دارد؟

سرشیر صبحانه‏ای است که از قدیم در سده مرسوم بوده و خواهان زیادی داشته است و با دست از رویه‏های شیر و با مهارت خاصی فرآوری می‏شده است. جایگاه سرشیر در حدی بوده که برای مراسم خاص مثلا از طرف خانواده عروس برای پیشکشی به خانواده داماد، سفارش داده می‏شده است.

برای تهیه سرشیر هم ظروف و ابزار خاصی لازم بوده‏

است؟ 

بله تولید سرشیر توسط خانم‏ها در سحرگاهان روزهای سرد انجام می شده و از ظروفی به نام بادیه مسی و چوب‏های گز و نی استفاده می‏شده است.

در بین شیرینی‏ها مردم منطقه چه نوع شیرینی را متعلق به خود می‏دانند ؟

مهمترین شیرینی‏ها که گفته می‏شود بومی است نان‏گلی و کماج است که در زمان نگارش کتاب در شیرینی فروشی‏های خمینی‏شهر عرضه می‏شود.

نان کماج‏ در اصل توسط خانم‏ها در خانه‏ها و در کنار تنورهای نان تهیه می‏شده است. این شیرینی دارای جایگاه خاصی داشته و یکی از تحفه‏هایی بوده که خانواده عروس پیشکش خانواده داماد می‏کرده ‏است.

تنقلاتی که مردم و بچه ها مصرف می‏کرده‏اند چه چیزهایی بوده است؟

به جز میوه‏های خشک شده باغات در جیب بچه‏هایی که خانواده‏اشان توانایی مالی داشت گندوم برشته و نخودچی کشمش ریخته می‏شد. ازبین آنها تولید نخوچی بومی بوده و مهارت تولید نخوچی در سال 1397 به ثبت میراث معنوی رسیده است.4 

.....................................

1-مزداپور، کتایون، زرتشتیان، دفتر پژوهش‏های فرهنگی، تهران،1382،ص56.

2- جناب، میر‏سیدعلی، مشاهیراصفهان، اصفهان، سازمان فرهنگی تفریحی شهرداری اصفهان، 1396، 207.

3-هزار شاهین، محمدعلی(1396)، هزارسال خمینی شهر،اصفهان، گفتمان اندیشه، ص 48.

4- دانشنام، پایگاه مجازی دانشنام شهرستان خمینی‏شهر daneshnam.ir