سه شنبه, 24 فروردين 1400 Tuesday 13 April 2021 00:00


تا سال 1320 هجری شمسی شش بیمارستان در اصفهان راه‌اندازی شد که تعدادی به وسیله‌ی بخش خصوصی و تعدادی دیگر به وسیله‌ی بخش نیمه خصوصی (شهرداری‌ها و هیأت‌های مذهبی) بر پا گردیدند. میزان مشارکت بخش دولتی نیز در حد حمایت و تشویق بود. اما در سده همپای فکر احداث بیمارستان در اصفهان از ابتدای قرن 14 فکر تاسیس مریضخانه مطرح شد و با تشویق افرادی مانند ابوالحسن سیادت یکی از کارآفرینان و تجار سده به نام حاج قنبرعلی زهتاب حدود 13 جریب زمین برای احداث مریضخانه در محله خوزان اختصاص داد. این زمین با احداث خیابان‏ها در سده بر خیابانی که اکنون بوعلی نامیده می‏شود قرار گرفت. پس از این اقدام توسط یک بنای محلی با عنوان بنا درچه در آن ساختمان شروع شد. محل مذکور همزمان با شروع به کار بلدیه سده آماده بهره برداری گردید ولی به جای بیمارستان، بلدیه در آن مستقر گردید. در سال 1313 در حضور حاکم وقت اصفهان در سده نیازهای شهر احداث بیمارستان همراه کارخانه برق و احداث خیابان مطرح شد. در نهایت با ساخته شدن ساختمان شهرداری(شهرداری ناحیه 2 فعلی) ساختمان قبلی که برای بیمارستان در نظر گرفته شد بود تخلیه شد ولی اینبار ساختمان برای استقرار بیمارستان تایید نشد و مجددا در سال 1317 تصمیم به ساختمان جدید گرفته شده و در روز جمعه 12 مرداد 1318 کلنگ احداث بیمارستان سده با حضور فرماندار اصفهان در زمینی که حدود ده سال قبل برای ساخت آن در نظر گرفته شده بود به زمین زده شد. در سال ۱۳22 ساختمان نیمه ساز بیمارستان به شهرداری واگذار ‏گردید و شهرداری با کمک‏های مردمی و بودجه خود آنرا کمی بعد به بهره برداری رساند. با این وجود سدهی‏ ها از امکانات بیمارستان راضی نبوده ‏اند چون سندی از سال 1326 نشان می‏دهد عده‌ای از اهالی سده تلگرافی به نخست‌وزیری ارسال و تقاضای تکمیل و راه‌اندازی بیمارستان محل را می‏کنند. در دهه 1330 بیمارستان یک طبقه بود و چهار پله از کف زمین بالاتر بود. یک اتاق جراحی داشت و دو اتاق بستری، یکی شش‏ تخته و یکی چهار‏تخته. رییس بیمارستان هم یک اتاق داشت که محل معاینه پزشک‏ ها هم بود. یک اتاق هم مخصوص استراحت شبانه کشیک‏ها بود. در این بیمارستان داروخانه هم دایر بود. بهرحال به دلیل اینکه بیمارستان توسط شهرداری اداره می‏شد، بیمارستان سده در بین مردم به مریضخانه شهرداری معروف گردید. اولین رییس این بیمارستان مرحوم دکتر حاج آقا ابطحی بود که به مدت 15 سال ریاست این بیمارستان را برعهده داشت. در اواخر دهه 1340 در زمان نمایندگی حسن اوحدی، در مجلس شورای ملی تصمیم به گسترش بیمارستان گرفته شد یکی از خانه‏های حکیمان در محکمه به عنوان بیمارستان موقت در نظر گرفته شد. توسعه و نوسازی بیمارستان تا دهه 1360 طول کشید و پس از شهادت آیت‏ اله اشرفی به بیمارستان شهید اشرفی تغییر نام داد. در توسعه این بیمارستان، مرحوم آقارضا شاهین، مرحوم جواد زهتابچی معاون دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در دهه 1360 و اصغر عموشاهی رییس شبکه بهداشت خمینی شهر نقش داشتند. آیت‏ اله احمدی هم بارها در مجلس بر لزوم تکمیل و تجهیز این بیمارستان تذکر داد.
مطلب از مجموعه کتاب‏های راویان ماربین، جلد اول، دوم و سوم، هزارسال خمینی‏ شهر و از زبان اسناد جلد اول بازنویسی شده است.