سه شنبه, 24 فروردين 1400 Tuesday 13 April 2021 00:00


پیش از ورود پزشکان با تحصیلات جدید مردم آبادی‏های ماربین به حکیمان سنتی در کوچه اطبا و درمحکمه مراجعه می‏کردند. این حکیمان طبابت را با خواندن کتب طب مانند کتب بوعلی و در حوزه‏های علمیه و همراه دروس شرعی فرا ‏می‏گرفتند. از اواخر قرن گذشته اداره معارف طبیبان را به گذراندن دوره و شرکت در امتحانات طبیب مجاز دعوت کرد و به قبول شدگان مجوز طبابت داد. حکیمان بیشتر در دو منطقه درمحکمه و کوچه حکیم‏ها ساکن بوده‏اند.
پزشکان درمحکمه
در محکمه منطقه‏ای در موازات خیابان بوعلی فعلی می‏باشد زمانی این مکان به شکلی خیابان قدیمی شهر محسوب می‏شده است. بلدیه، پست، دارایی، اداره فرهنگ، اولین دبستان شهر و.... در این منطقه دایر بوده‏اند. قدیمی‏ترین و مشهور‏ترین پزشک در محکمه سیدمحمدعلی معروف به حکیم سدهی بوده است. تخمین زده می‏شود وی حدود سال 1200 خورشیدی متولد شده است. سیدمحمدعلی چنان در امر طبابت خبره شد که از او تحت عنوان«حکیم سدهی» یاد می‏کردند.
حکیم 5 پسر به نام‏های میرزاابوالقاسم، میرزا محمود، میرزا ابوالحسن، میرزااحمد و سیدعلی داشت که همگی به جز سیدعلی به طبابت مشغول شدند. از بین آنها میرزا ابوالحسن در دارالفنون درس خواند و به عنوان پزشک ژاندارمری به استخدام دولت درآمد.
بعدها سیدمحمدحسین و سیدمحمدمهدی فرزندان میرزامحمود از نوادگان حکیم از طبیبان درمحکمه شدند. سیدمحمدحسین علیرغم گوش‏های سنگینش به کارش خوب وارد بود. سیدمحمدمهدی نیز در مقطعی از زندگی اش دچار سرطان حنجره شد و پس از عمل جراحی تا آخر عمر با میکروفون صحبت می‏کرد و البته پس از مداوا به طبابت ادامه داد.
پروفسور سیدحسن میردامادی و پروفسور سیدمحمد میردامادی دو تن دیگر از فرزندان میرزامحمود بودند که پس از پایان تحصیلات دبیرستان راهی تهران و سپس خارج از کشور شدند. پروفسور سیدحسن میردامادی پدر علم سرم شناسی ایران نام گرفت.
از میان فرزندان سیداحمد تنها سیدمحمدعلی راه پدر را ادامه داد و در درمحکمه به طبابت مشغول شد.
آقافخر فرزند میرزا ابوالقاسم نیز یکی دیگر از نوادگان حکیم بود که در درمحکمه و محله ورنوسفادران به طبابت مشغول شد. بیماران آبادی‏های ماربین طی چند دهه به درمحکمه مراجعه می‏کردند به نحوی که آن منطقه را به محلی شلوغ و پر رونق تبدیل کرده بود. بیماران در زمان از این حکیمان حتی در دهه 1350 نسخه‏هایی موجود است. حکیمان این منطقه خانه‏های بزرگی داشته‏اند که چند تای آنها هنوز باقی می‏باشد.