سه شنبه, 14 مرداد 1399 Tuesday 4 August 2020 00:00


مولانا عبدالحق شاعر و موسیقی دان عهد صفوی و از بزرگترين شاعران این دوره به شمار مي¬رفت. به طوری که ملا محمد شريف که از مخصوصان او بود فراغ او را اين چنين بيان مي کند:
«گنج علم از کيسه دنيا برفت»
چند بيت شعر از اين شاعر:
چه زيان غمزه تو را چو زنی / تيغ بر زخم جان بی تابی
هيچ از بحر کم نمی گردد / گر خورد تشنه ای دمی آبی
در سال شمار 1400 ساله شعر و موسیقی ایران نام وی در ردیف نام آوران موسیقی ایران آورده شده است.

درتذکره نصر¬آبادی آمده است: «مولانا عبدالحق از قریه ورنوسفادران من اعمال اصفهان است که وسعت آن قریه به مرتبه ای است که دویست دکان پنبه کنی دارد. مشاور الیه در کمال فضیلت و حالت معنوی بود حقا که در اهلیت و مردمی مثل نداشت در فن موسیقی و لغز و معما مربوط بوده در تاریخ سنه 1063 قمری فوت شد.»
منابع:
- تذکره نصرآبادی/ میرزا محمد طاهر نصرآبادی
- سال شمار 1400 ساله شعر و موسیقی ایران