شنبه, 18 مرداد 1399 Saturday 8 August 2020 00:00

جوی آباد قدیم در طول جغرافیایی ۳۴و۵۱ و عرض جغرافیایی ۴۱و۳۲ و با ارتفاع ۱۵۹۰ متر از سطح دریا در شرق شهرستان خمینی شهر و غرب شهر اصفهان قرار دارد. براساس تقسیم بندی قدیم ، جوی آباد در بخش ماربین قرار داشته ، که کشتزار ها و باغ های بسیار با صفایی داشته ، مثلا" صدر الدین عبد الطیف خجندی در قرن ششم هجری (۹۰۰ سال پیش) در شعرش می گوید : ماربین مانند بهشت است وبه قدری زمینش پوشیده از سایه ی درختان انبوه است که آفتاب تنها به صورت سکه های درهم دیده می شود :
ای که از لطف روح را مانی از تو در رشک و آرزو مانی
نقش بندی و دلگشایی تو روح محضی وجان فزایی تو
ماربینت که خطه ی ارم است آفتاب اندرو درم درم است.....
شکل جسمی و رنگ جان داری بوی باران اصفهان داری

وجه تسمیه:

نام قبلی آن گیوآباد بوده و بعدها به جَو آباد ودر نهایت به جوی آباد تبدیل شده است . (گیو نام یکی از پهلوانان شاهنامه می باشد)
از نظر خلق وخو مردم جوی آباد قدیم همواره اهل میانه روی و اعتدال بوده اند و چه در آیین های شادی و چه در سوگواری ها هیچ گاه اهل افراط و تفریط نبوده اند که این دو ویزگی در دنیای امروز از بزرگ ترین معیار های خردمندی و سلامت اخلاق است.


قدمت :

طبق آثار تاریخی ؛ قدمت منطقه به دوران پیش ازاسلام و به زمان ساسانیان بر می گردد. بناهای تاریخی منطقه به دودسته تقسیم می شده اند :
۱- بناهای تاریخی قبل از اسلام 2 -بناهای تاریخی پس از اسلام


• آثار تاریخی قبل از اسلام:

 یکی شامل قلعه بزرگ معروف به قلعه گبر ها که به دوران ساسانی مربوط می شده و ابعاد خشتهای آن که ۴۰*۴۰ با ضخامت ۱۴ سانتی متر بوده با خشتهای به کار رفته در آتشگاه برابری می کرده است .این قلعه در دوران سلجوقیان و فدائیان اسماعیلی از آن استفاده نظامی می شده است .دیگری عباتکده ای مربوط به زرتشتیان قدیم بوده که در عوام به مسجد خونی شهرت داشته و آن هم مربوط به دوره ساسانی بوده است که متأسفانه تخریب گردیده است .. قلعه بزرگ در سال ۱۳۶۷ به طور کامل توسط شهر داری خمینی شهر تخریب گردید.


• آثار تاریخی بعد از اسلام :

شامل گنبد امامزاده سید نجم الدین (ع ) که احتمالا" مربوط به دوران صفوی بوده (البته تاریخ شهادت سید نجم الدین با وفات حافظ ، شاعر معروف ایرانی برابر است) و دو کبوتر خانه تاریخی یکی مربوط به دوره صفوی و دیگری مربوط به دوران قاجار بوده است . کبوتر خانه دوران صفوی خوشبختانه در سال ۱۳۸۴ به شماره۱۳۶۱۲ به ثبت آثار ملی ایران رسید و مرمت گردید ولی کبوتر خانه عهد قاجار در جوار خیابان کهندژ به کلی فروخته و ویران شد .سه مسجد چهارده معصوم و امام زمان (عج) و مجیر همگی مربوط به دوران قاجار بوده و امروزه با تجدید بنای آنها اثری از دوران کهن در آنها دیده نمی شود. چندین سنگ قبر قدیمی مربوط به دوران صفویه به بعد نیز در گورستان قدیمی منطقه یافت شده که در حال نگهداری می باشد . هم چنین حمام خزینه ای محل نیز به که در محل فعلی مدرسه فلسطین قرارداشته از آثار سده های پیشین بوده است .


گویش

گویش مردم جوی آباد قدیم زبان پارسی است که بسیاری از کلمات زبان پهلوی قدیم هنوز در بین سالخوردگان آبادی رواج دارد. نام بعضی ازمناطق کشاورزی نیز دلالت بر قدمت محل دارد از جمله : استخوان مرده ؛ پاکوره ؛ درباغ خان و ....

جمعیت
طیق اولین سرشماری رسمی در سال ۱۳۳۵ جمعیت آن ۱۲۵۲ نفر و در سرشماری سال ۱۳۴۵ جمعیت آن ۱۶۵۴ نفر بوده . ورود مهاجرین از سال ۵۴ امروزه این منطقه را به یکی از مناطق پر جمعیت تبدیل نموده است .
احداث خیابان کهندژ در سال ۱۳۴۴ و سردخانه در سال ۱۳۴۷ و دانشگاه مهندسی کار ( پیام نور فعلی )و تأسیسات پاسار گاز و چندین و احد ریسندگی و ... در دهه ۱۳۵۰ بر رونق این منطقه افزود ولی عواملی از جمله : دسترسی آسان به مرکز شهر اصفهان ؛ خرده مالک بودن زمینها و ارزان قیمت بودن آن و همچنین آب و هوای مطلوب باعث سرازیر شدن جمعیت از نواحی غربی استان به این منطقه گردید.


• کشاورزی :

روزگاری نه چندان دور کشاورزی آن در سطحی گسترده انجام می گرفته که شامل تولید محصولاتی همچون گندم ؛ جو ، یونجه ، تنباکو و گیلاس و آلبالو و گلابی و سیب و .. بوده است . طالبی و خربزه جوی آباد در قدیم از کیفیت عالی برخوردار بوده است . طبق طومار شیخ بهایی سهم آب جوی آباد از رودخانه زاینده رود یازده سهم و دو دانگ بوده است . امروزه با تبدیل شدن زمینهای کشاورزی به مسکونی از کشاورزی پر رونق قدیم خبری نیست و کشاورزی منحصرا" به اراضی جنوب خیابان شهید فهمیده محدود شده است .
اولین مدرسه به نام منعم در سال ۱۳۲۹ خورشیدی در محل افتتاح گردید که ابتدا در خانه های اجاره ای و سپس در مکانی ساخته شد که امروزه آموزشگاه شهید مجبوری در آن بنا شده است .
جوی آباد قدیم با تقدیم دهها شهید و آزاده و جانباز در دوران هشت سال دفاع مقدس از خود یادگاری زیبا گذاشت .مزار این عاشقان و جانباختگان راه دین و وطن در صحن امامزاده و گلزار شهدا زیارتگاه یاد آور حماسه های دلاور مردان سلحشوری است که با نیتی پاک و خالص جان خود را درراه معبود خویش فدا نمودند.